Wat is de Zon?

EERST EEN WAARSCHUWING!! KIJK NOOIT IN DE ZON, EN ZEKER NIET MET EEN VERREKIJKER OF TELESCOOP. MEN MAG ALLEEN IN DE ZON KIJKEN MET SPECIALE ZONNEFILTERS. DOET MEN DIT NIET DAN IS MEN MET GEBRUIK VAN EEN VERREKIJKER OF TELESCOOP GELIJK BLIND!!
Ik ben niet verantwoordelijk en niet aansprakelijk te stellen voor schade aan de ogen, lichaam, kleren of andere mogelijke (in)materiele schade. Gebruik dus altijd juiste bescherming

De Zon is een gigantische grote gasbal in de ruimte. De Zon is zo groot dat de Aarde er op de evenaar van de Zon zo'n 110 keer op kan. De naamgeving van de Zon is van voor de 16e eeuw. De Zon heeft een diameter van 1.391.560 km. Zoals gezegt is de Zon een grote gasbal, deze gas bal die is niet rustig en koud, nee ze is constant in beweging. De motor van de Zon zit in de kern, daar wordt het waterstofgas (H) omgezet in Heliumgas (He). Dit proces noemen ze kernfusie. De Zon bestaat uit 98% Waterstof. Bij de Zon worden 4 H-atomen omgezet in 2 He-atomen. Dit proces vindt plaats bij 16.000.000 °C. Bij de kernfusie komt niet alleen warmte vrij maar ook straling. Alle straling van het electromagnetische spectrum wordt door de Zon gemaakt. De warmte van de kern wordt naar het oppervlak van de Zon gebracht door convectie en straling. Aan het oppervlak van de Zon is het gas nog maar 6.000 °C.

Zonnevlekken

Aan het oppervlak van de Zon (de fotosfeer) is het 6.000 °C. Met een telescoop (nooit met een onbeschermde telescoop doen!!!) zijn op de Zon soms zwarte vlekken te zien. Dit zijn de zonnevlekken. Zonnevlekken ontstaan door het magnetische veld van de Zon. De Zon heeft een zeer groot en sterk magnetisch veld. De magnetische veldlijnen steken regelmatig uit de Zon. Op de plekken waar zo'n magnetische veldlijn uit de Zon komt koelt het gas van de Zon plaatselijk af tot 4.000 °C. Deze plekken tekenen zwart af tegen de rest van de Zon. Als je langs de zijkant over de Zon zou kijken dan zie je een mooie protuberans of zonnevlam. Als twee magnetische veldlijnen met elkaar botsen dan krijg je een soort kortsluiting. De twee veldlijnen blazen elkaar op. Het zonnegas stroomt heel gemakkelijk langs magnetische veldlijnen en op het moment van zo'n ontploffing wordt al het aanwezige gas de ruimte in geslingerd. Als dit gas in de richting van de Aarde 'waait' (de zonnewind) dan worden de kleine gasdeeltjes in het Aardse magnetischeveld ingevangen en naar de polen gebracht. Hier duiken de Aardse veldlijnen de Aardse atmosfeer in. De gasdeeltjes van de Zon gaan mee. Hier botsen de gasdeeltjes met de gasdeeltjes in de atmosfeer en er ontstaat een lichtgevend verschijnsel: Poollicht of noorderlicht.

Onze Zon (en de planeten) zijn ontstaan uit een grote gaswolk in de ruimte. Deze gaswolk condenseerde tot één ster (onze Zon) en negen planeten. De geboorte van de Zon was zo'n 4,57 miljard jaar geleden. De Zon kan ongeveer 10 miljard jaar worden. De Zon is dus op de helft van zijn leven. Als de Zon straks over ongeveer 10 miljard jaar zijn waterstof heeft omgezet in helium dan raakt hij in een energie crisis. Hierdoor zal de Zon inkrimpen. De temperatuur zal in de kern stijgen en de Zon zal een nieuwe reeks van kernfusies aangaan naar zwaardere atomen (koolstof (C), zuurstof (O)) Hierdoor zal de buitenste laag van de Zon uit gaan zetten. De Zon wordt dan zo groot dat zelfs de baan van Mars in de Zon zal vallen. Na een aantal keren ingezet en uitgezet te hebben heeft de Zon zijn buitenlagen weggeblazen. Er blijft dan alleen nog maar de kern over. Dit wordt een Witte Dwerg ster. Deze zal heel langzaam uitdoven.