De laatste ontdekkingen
het laatste nieuws
Oude nieuws meldingen kun je op deze pagina bestellen
Het nieuws op deze pagina voortaan gelijk hebben? Meldt je dan aan voor de nieuwsbrief klik hier
De foto's zijn verplaatst naar de foto pagina


Bekijk hier de foto's en films In de stofwolken hopen wetenschappers sporen van water en ijs te vinden, van levensbelang voor een eventuele kolonisatie van de maan.De missie begon in juni, toen de NASA twee maansatellieten lanceerde. Een van de twee, de LRO, brengt momenteel het oppervlak van de maan nauwkeurig in kaart. De tweede satelliet, de Lcross, is betrokken bij het experiment van vrijdag.De inslagen vonden plaats om 13.31 uur Nederlandse tijd. Als eerste stap werd de verder nutteloos geworden draagraket die de LRO en de Lcross naar de maan heeft gebracht, afgeschoten op de Cabeus-krater bij de zuidpool van de maan. Het gevaarte van 2300 kilo sloeg in met een snelheid van 9000 kilometer per uur.Krater Door de botsing is een metersdiepe krater ontstaan in het maanoppervlak. Alles wat zich op en onder de grond bevindt, werd opgeworpen in een stofwolk, die naar verwachting ongeveer 10 kilometer hoog zou zijn. Daar vloog de Lcross vervolgens doorheen.Voordat de satelliet enkele minuten later zelf insloeg, stuurde de sonde gegevens over de samenstelling van de stofwolk terug naar de aarde. Uit de analyse van die gegevens zal moeten blijken of er water is aangetroffen.
13-05 Laatste onderhoudsbeurt voor de Hubble Space Telescope
Eergisteren anavond rond 20:00 nederlandse tijd werd de laatste missie naar de Space Hubble Telescope gelanceerd. Dit is de laatste keer dat de Space Shuttle naar de telescoop gaat om onderhoud te doen aan de ruimte telescoop. De lancering was live tezien op Discovery Channel.Klik hier voor een filmpje in laag resolutie (ruim 34 Mb)Klik hier voor een filmpje in hoog resolutie (ruim 53 Mb) Morgen (woensdag 13 mei) komt de spaceshuttle aan bij de Hubble en koppelt rond 13:00 uur Amerikaanse tijd aan. Daarna volgen er zo'n 6 ruimte wandelingen. Ook hiervan zend Discovery Channel (live) beelden van uit. Dus wil je niks missen? Kijk dan naar Discovery Channel!25-02-2009,
De mug heeft al die tijd geen voedsel binnen gekregen en te maken gehad met extreme temperaturen van -150 tot 60 graden.
De vice-president van de Russische Academie voor Wetenschappen, Anatoly Grigoryev, zei donderdag tegen het Russische persbureau RIA Novosti dat “het beestje nog leeft en zijn pootjes bewegen.”
Het insect wordt nu in Moskou onderzocht.
Het zou gaan om druppels die tijdens de landing op 25 maart 2008 op een van de landingspoten zijn gespat, zo meldt New Scientist.Op de foto's is een plek te zien die in de loop van de weken steeds groter werd. Over de aard van die uitlopende plek wordt al meer dan een jaar gesteggeld.
Maar volgens sommige onderzoekers zou het gaan om water dat vermengd is met een zout (perchloraat) dat het water ook bij de zeer lage temperaturen op Mars vloeibaar kan laten zijn.Er zou zelfs voldoende van dit 'antivries' in de bodem kunnen zitten om ervoor te zorgen dat op tal van plaatsen vlak onder het Marsoppervlak vloeibaar water aanwezig is. Dat water moet dan wel erg zout zijn.Het is overigens ook denkbaar dat de plek op het landingsgestel gewoon uit ijs heeft bestaan dat uiteindelijk is verdampt.
Uit de pers:
Daarover was enige twijfel ontstaan, nadat een week eerder een grote storing was opgetreden, waarbij Spirit nogal warrig op diverse commando's had gereageerd.Waardoor die storing is veroorzaakt is nog steeds onduidelijk, maar het lijkt vooralsnog een tijdelijk probleem te zijn geweest.
De rit die zaterdag werd hervat was overigens van korte duur: na 30 centimeter te hebben afgelegd, kwam Spirit (tijdelijk) tot stilstand tegen een steen.21-02-2008,Afgelopen nacht had ik dus ook mijn wekker gezet, en niks te zien dus, alleen maar wolken. Ik heb dus ook geen mooie foto's gemaakt. Heb jij toevallig wel een paar mooie foto's? Mail ze dan even. Hoe? Ga naar de foto galerij pagina, daar staat precies hoe het werkt.20-02-2008,Vanavond de maansverduistering!! Vanavond is vanuit Nederland een totale maansverduistering te zien. De verduistering komt tot stand doordat de aarde tussen de maan en de zon in komt te staan. Tijdens het maximum is de maan bloedrood van kleur. Dit komt omdat een beetje zonlicht door de aardse atmosfeer wordt afgebogen. Als het vanacht helder is staan op mijn website foto's. Ga daarvoor naar de foto galerij paginaHier volgen de tijden van de verduistering: Om 02:43 komt het eerste randje van de maan in de schaduw van de aarde. Om 04:01 begint de totale verduistering. Om 04:26 is de verduistering op zijn maximum. Om 04:51 is de totale verduistering voorbij. En om 06:09 is de gehele maan weer tezien. 04-12-2007Lancering Columbus op 6 december
--------------------------------------------------------
Als alles goed gaat, wordt op 6 december de space shuttle Atlantis gelanceerd
met aan boord het Europese laboratorium Columbus. Er is in Columbus plaats
voor 10 interne experiment-rekken, en opslag. Van de 10 experiment-rek-plaatsen
worden er aanvankelijk 5 ingenomen: 4 door echte experiment-rekken (EDR (multi-purpose),
FSL (vloeistoffysica), Biolab (biologie) en EPM (fysiologie)) en 1 door een
opbergrek. De rest zal op termijn worden opgevuld met modules die nu in de
US Lab zitten. Er zijn 4 externe platforms, maar ook hier worden er aanvankelijk
maar 2 gebruikt (SOLAR en EuTEF). Een derde is voor in februari, en het vierde
platform wordt voorlopig niet gebruikt. De externe platforms zijn SOLAR en
EuTEF. SOLAR bestudeert de zon, en wordt volledig door B.USOC op het BIRA
beheerd. EuTEF bevat allerlei technologie-experimenten. Het laboratorium dat
gekoppeld zal worden aan de pas op de vorige missie geplaatste Harmony-module,
wordt naar boven begeleid door twee ESA-astro
nauten: de Duitser Hans Schlegel en de Fransman Léopold Eyharts. Frank
De Winne is reserve-astronaut voor deze laatste.
04-12-2007,PersberichtHouston we solved a problem" Opheldering over yinyang maan van SaturnusDe Saturnusmaan Iapetus dankt haar bijzondere
voorkomen aan een verplaatsing van water. De Cassini-Huygens missie, een samenwerking
van Nasa, Esa en Asi (de Italiaanse ruimtevaart organisatie), heeft nieuwe
informatie opgeleverd over de satelliet. Iapetus is onderwerp van een studie
vanwege de opvallende kleurschakering. De maan draait niet om zijn as en heeft
dus altijd dezelfde kant naar voren gericht. Deze voorkant is heel donker
en de achterkant heel licht, zonder dat er een grijs tussengebied is. Een eerste analyse van de data bracht het resultaat
dat er water verdampt aan de voorkant en als ijs neer slaat aan de achterkant
van de maan. De donkere voorkant absorbeert meer zonlicht en is daardoor warm
genoeg voor dit proces, ongeveer -146°C. Dit is een constante stroom die
het zwarte deel steeds zwarter maakt en het witte steeds witter. Er is nog
wel discussie over de oorsprong van het zwarte gedeelte. Het kan van Iapetus
zelf komen, maar de meeste wetenschappers denken dat de maan aan de voorkant
rondvliegende materie van andere manen opvangt. Duidelijk is dat de thermale
effecten nu het kleurverschil versterken. Iapetus heeft de vorm van een walnoot door een
bergkam die midden over de maan loopt. De nieuwe informatie hierover toont
aan dat deze niet recent is ontstaan door de kraters die erin zitten. De vorm
is te mooi om een ring geweest te zijn die op de maan is samengeklapt en bovendien
gaat de kam niet helemaal rond. Met een verdere analyse van de data hopen
de onderzoekers nog meer duidelijkheid te krijgen over de yinyang maan van
saturnus. Bron: BBC News, Esa
10-08-2007,
Persbericht: PARIJS - Astronomen hebben voor het eerst water aangetroffen op een planeet buiten ons zonnestelsel, de HD189733b. Dit meldde het tijdschrift Nature.
De planeet in het sterrenbeeld Kleine Vos is met de huidige chemisch aangedreven raketten voor de mensheid niet bereikbaak om hij zich op een afstand van zestig lichtjaren van de aarde bevindt.
HD189733b is ook tamelijk onherbergzaam: de temperaturen schommelen er tussen de 500 en 2000 graden. Het water is er dan ook aanwezig in de vorm van stoom.
In ons eigen zonnestelsel is eerder water geconstateerd op Mars. Ook op een maan van Jupiter komt waarschijnlijk water voor.
26-09-2006,
Pluto geen planeet meer
Pluto is niet langer de kleinste planeet van ons zonnestelsel. Wetenschappers van de Internationale Astronomische Unie (IAU) degradeerden Pluto afgelopen donderdag in de Tsjechische hoofdstad Praag tot een "dwergplaneet", een nieuwe categorie. De sterrenkundigen stemden over een nieuwe definitie voor het woord 'planeet'. Pluto valt niet langer onder die definitie.
De wetenschappers hebben nu drie categorieën ingesteld: planeten, dwergplaneten en kleine hemellichamen. Het historische besluit betekent dat schoolboeken in de wereld aangepast moeten worden. Ons zonnestelsel telt namelijk nu nog maar acht officiële planeten: Mercurius, Venus, Aarde, Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus.
Klein
De kwestie-Pluto speelt al sinds de planeet in 1930 werd ontdekt. Het nieuwe hemellichaam werd aangemerkt als de negende planeet, hoewel sommigen het daarvoor eigenlijk te klein vonden. De internationale sterrenkundige gemeenschap 'gedoogde' Pluto jarenlang als planeet, totdat enkele nieuwe objecten werden gevonden die ongeveer net zo groot of zelfs groter zijn.
De discussie over wat nou precies een planeet is, laaide recent opnieuw op. Sinds vorige week waren 2500 astronomen van de IAU bijeen om tot een heldere definitie te komen die aan al het gekibbel een einde moet maken. Dat viel niet mee, want de wetenschappers bleken tot op het bot verdeeld.
Definitie
De afgelopen dagen zijn verschillende voorstellen besproken, ook voorstellen tot een veel bredere definitie waardoor Pluto als planeet zou zijn behouden en vele andere hemellichamen ook tot de planeten konden worden gerekend.
Voor het woord 'planeet' bestond
eigenlijk geen heldere definitie. De gangbaarste uitleg is dat het een object
is dat zelf geen licht uitzendt en om een ster draait. Dat geldt echter ook
voor duizenden kometen en asteroïden. Daarom was er behoefte aan een
nieuwe indeling, met een triest lot voor Pluto.
Onderzoekers ontdekken 'planeten zonder ster'
Astronomen hebben op circa vierhonderd lichtjaren van de aarde twee objecten ontdekt die de massa hebben van planeten, maar die om elkaar heen draaien in plaats van om een ster. De wetenschappers zijn verrast door hun vondst en weten niet precies hoe dergelijke hemellichamen hebben kunnen ontstaan. Dat berichtte het Britse wetenschapsblad New Scientist donderdag op zijn website.
De massa van de twee objecten, die planemo's (planetary mass objects) worden genoemd, is respectievelijk zeven en veertien keer zo groot als die van de planeet Jupiter. De tussenliggende afstand is ongeveer 240 keer zo groot als die tussen de aarde en de zon. De planemo's werden gevonden met behulp van een telescoop van het European Southern Observatory (ESO) in Chili.
De onder sterrenkundigen meest gangbare theorie is dat planemo's onvolgroeide
sterren zijn die uit de wolk zijn geslingerd waarin ze zijn ontstaan. Dat
is in dit geval echter onwaarschijnlijk. De zwaartekracht die de twee objecten
bijeenhoudt, is zo gering, dat zij volgens de astronomen waarschijnlijk bij
zo'n gebeurtenis uit elkaar zouden zijn geraakt
09 mei 2006,
komeet 73P/Schwassmann-Wachmann 3

Een mooie schaduw opname van Saturnus


Dit is een opname van de vulkaan Mt. St. Helens.
Het hoge stuk gesteente komt sinds november vorig jaar langzaam naar boven
geschoven. Dit is ook tezien op deze
film. Het stuk gesteente steekt nu al zo'n 100 meter uit de krater van
de vulkaan.
02-05-2006, Voor de astronomen is er weer iets leuks aan de hand, de komeet 73P/Schwassmann-Wachmann 3 is in meer dan 30 stukken gebroken, halverwege deze maand zijn deze brokstukken dicht in de buurt van de aarde, astronomen met een kleine telescoop of een grote verrekijker kunnen deze fragmenten zien. 7 juni komt de komeet bij de zon aan. Hieronder een aantal fragemten van de komeet.

Als je een telescoop hebt gebruik dan onderstaande data om de komeet te vinden:

05-03-2006,
Amateursterrekundigen, pak uw telescoop en zoek als de gesmeerde bliksem Jupiter op!
Christopher Go van de Philipijnen fotografeerde op 27 februari 2006 met zijn 11-inch telescoop en zijn CCD camera:

Ja je ziet het goed! Jupiter heeft een nieuwe storm. Oficieel het deze vlek Oval BA maar Red Jr. is beter, omdat deze storm nu al de helft van de Grote Rode Vlek is in dezelfde kleur.
Oval BA is in 2000 begonnen te ontstaan toen 3 kleinere stormen samen smolten. Zo is ooit de Grote Rode Vlek ook begonnen en bestaat al minimaal 300 jaar.
Oval BA begon als een witte vlek, maar tussen
november en december 2005 begon de vlek bruin te kleuren en nu is deze dus
rood.
Hieronder op de foto geen poollicht maar zonnepilaren. Deze onstaan door ijskristallen in de atmosfeer die het zonlicht breken en reflecteren. De foto is genomen in Alska.

28-02-2006,
NGC 2244, Rosetnevel, 50 lichtjaar in doorsnede en 4500 lichtjaar ver weg

28-02-2006,
Foto van de Apollo 12 missie, op de foto Alan Bean

De mist die aangevroren is aan de bomen, deze foto heb ik genomen op 02-02-2006 in de buurt van Rhenen.
De Saturnusmaan Iapetus door de Cassini op een afstand van 1500 km

Het Karrewiel melkwegstelsel, het kleine stelsel onderin is door het grote stelsel heengegaan. Afstand vanaf de aarde: 400 miljoen lichtjaar, doorsnede 100000 lichtjaar

De Perseus cluster, een cluster van allemaal melkwegstelsels op een afstand van 250 miljoen lichtjaar met een doorsnede van 1,5 miljoen lichtjaar

De Saturnusmaan Tethys met een doorsnede van 1000 km

Venus, 38 foto's uit 2005 en 2006 over elkaar heen geplaatst. Nu kun je mooi de beweging van de planeet aan de hemel zien.

De Orion nevel, toegestuurd door Jean-Luc Linart, vond deze op het web met de volgende uitleg erbij:
This detailed image of the Orion Nebula is the sharpest ever, constructed using data from the Hubble Space Telescope's Advanced Camera for Surveys and the European Southern Observatory's La Silla 2.2 meter telescope. The mosaic contains a billion pixels at full resolution and reveals about 3,000 stars. In apparent size, the picture is as large as the Full Moon. At the distance of M42 it spans thirteen light-years.

Copyright © 2002-2011 MvM Design